Onlangs werd de Turkse Gül B. voor de deur van het opvangadres in Koog aan de Zaan doodgeschoten. Gül was de derde Turkse vrouw binnen tien maanden die met de dood werd gestraft voor haar vlucht uit huis. Dit roept de vraag op of vrouwen in een Blijf-van-mijn-Lijfhuis wel echt veilig zijn. Ik vraag me af of er voor een bepaalde groep vrouwen, die leven met de constante dreiging om vermoord te woorden, geen speciale safehouses moeten worden opgericht. Huizen met zware bewaking. Bewaking die ook meegaan als de vrouw, bijvoorbeeld voor een aangifte, de straat op moet. Graag uw mening hierover.
Danny van Heusden, verontruste burger
hoi ik heb al een strijd met me partner al bijna zes jaar hij heeft mij nu zo in zijn macht dat ik niet eens meer durf te leven ik leef iedere dag vol in angst en ik heb een dochter van tien jaar .ik woon in een eigen huis maar hij heeft mij zo bedreigt en nu doe ik noodgedwongen alles voor hem en moet naar hem luisteren om geen ongeluk van hem te krijgen hij draait streeds door .ik overweeg om naar een blijf van me lijf huis te gaan maar hoe moet ik met me huis achterlaten en me huisspullen ?hij zei tegen me als ik wegvlucht steek of laat hij me huis in brand steken en als hij me ergens ziet of als ik wat in me huis komt halen laat hij me neer knallen .ik ben voorzichtig en wil weten hoe het zit als ik me huis moet verlaten als het zover komt dat ik naar blijf van me lijf moet.
Aub mensen wat kunnen we doen om iets over mijn zus te weten. Hebben jullie misschien een tip voor me? Ik kan echt niet zonder haar ze was niet alleen mijn zus maar ze was ook mijn hartsvriendin! (Aub wie kan me helpen ik weet echt niet naar wie ik moet gaan om te vrachen voor een tip, niemand die weet waar ze is, willen ze niet zeggen waar ze is en niemand wil iets over haar zeggen. Ze zeggen alleen yah alles is goed met haar. Meer willen ze niet zeggen. Ik bedoel so kan ik tog niet verder leven
Ik vind over het algemeen dat deze huizen niet alleen voor vrouwen moeten zijn. Tuurlijk zijn er ook heren die geen kant op kunnen gaan, die hebben ook hulp nodig. Als ik voor mensen wat zou kunnen betekenen, ben ik ik er ook. Maar mijn buurvrouw wordt ook mishandeld en ik heb er alles aan gedaan om haar te helpen. Nog geen dag later, is ze weer bij hem.
Het zal best wel goed zijn in veel gevallen zo'n Blijf van mijn lijf huis, maar die van mij gaat al maanden vreemd. Heb haar al maanden gevraagd of ze wil scheiden. Ik heb haar betrapt, toen heeft ze opeens aangifte gedaan van mishandeling (ik ben huisvader, zij kostwinner). Nu laat ze mij met de kids achter en gaat naar zo'n huis. Ze vertelt de vreselijkste verhalen over mij (ik heb haar nooit wat aangedaan) en drie weken later ontmoet ik haar vol met zuigvlekken in haar nek. Ze geeft toe dat ze een valse aangifte heeft gedaan en gaat nu lekker met die jongen verder. Ze wil niet meewerken aan de scheiding, ik heb het zelf maar aangevraagd en ze laat mij met dikke schulden achter die zijzelf heeft veroorzaakt.
Ik kan niks beginnen, geen uitkering aanvragen en de kids kunnen haar niks schelen, want ze is verliefd op een jongen van 21 dus kan ze de kids niet gebruiken en ze wordt geholpen door het Blijfhuis. Ik kan het niet geloven dat ze haar daar helpen en wij met de gebakken peren zitten. Wij zitten hier met niks, ik moet overal geld lenen en zij wordt beschermd omdat ze met een verhaaltje komt waar niks van waar is. Ongelofelijk.
Hallo Henri,
Hoe is het? Ik lees jouw verhaal en dat is niet leuk wat jouw vriendin heeft gedaan. Dat kan zo niet. Ik zit zelf met problemen. Ik heb ook problemen met mijn ex, maar ik vind het echt erg wat jou is overkomen en de kinderen. Grxxx hoe kan zij vreemdgaan, erg!
Ik denk inderdaad dat het goed is dat die huizen er zijn. Ik denk dat je de wetgeving op allerlei manieren kunt veranderen, maar de wereld is zo ziek geworden dat niets meer helpt. Het is echt zeer ziek wat er allemaal gebeurt, maar ik denk dat er weinig tegen te doen is..
Ik vind dat het wel een goed idee is om te vluchten. De politie kan niet veel doen. Als ze weg zijn, slaat hij jou weer. Het is ook niet goed voor de kinderen. Vrouwen met kinderen kunnen een nieuw leven beginnen. En dat verdienen ze.
Ik ben een meisje van 19 en heb twee kinderen, van 3 en 0. Ik zit in een spiraalsituatie. Ik kom er niet uit, maar wil echt weg. De politie maakt het alleen maar erger. Ik moet weg hier, help me. Weet me geen raad.
Vrouwen met kinderen, ja. En de vrouwen zonder kinderen: wat moeten die doen als iedereen alleen aan de kinderen denkt? Aaah zielig zij heeft kinderen laten we haar helpen. Aaaaah joh zij heeft geen kinderen, dat is niet zo erg. Nou sorry, dat kan niet. Help iedereen of help niemand en maak geen uitzondering alleen omdat de een kinderen heeft en de ander niet.
Ik ben het er volkomen mee eens dat blijfhuizen beter bewaakt moeten worden. Een aantal veranderingen is heel eenvoudig te bewerkstelligen, zonder dat het extra geld kost. Zelf heb ik anderhalf jaar terug ook in een blijf gezeten. 's Avonds werden wij zelf geacht de deur te openen als er aangebeld werd. Maar ja, wie staan er 's avonds laat voor de deur? Op deze manier wordt het voor de 'daders' alleen maar makkelijker om binnen te komen.
Als de leiding dan toch aanwezig is, wat voor kleine moeite is het dan om de leiding daarvoor op te laten draaien. En wat voor grotere veiligheid levert het uiteindelijk op. Zoveel extra veiligheid, en dat zelfs zonder extra geld.
Beste Freedom,
Er is idd heel wat waar je aan moet denken als je op een geheim adres woont. Stichting Zijweg is kort geleden begonnen als belangenbehartigingstichting van mishandelde en bedreigde vrouwen. Onze groep bestaat uit uitsluitend ervaringsdeskundigen. Je kunt per mail contact met ons opnemen (info@zijweg.nl) voor meer informatie over o.a. adresgeheimhouding en andere zaken waar je eventueel tegen aan mocht lopen.
Tuurlijk moeten blijf van mijn lijf af huizen bewaakt worden. Ik ben een meisje van 22 jaar en na het behalen van mijn vbo-dipoma ging ik naar het mbo. Daar kwam ik een Armeens/Irakees meisje tegen en we werden direct vriendinnen van elkaar. Zij had altijd problemen met haar ouders. Ze mocht niks, het geld dat ze met werken verdiende moest ze aan haar ouders geven. Ze vertelde me altijd dat ze haar ouders zat was en dat ze weg wilde. Een paar weken geleden belde ze mij en vertelde ze dat ze in een blijf van mijn lijf huis was geplaatst. Ze vertelde mij ook waar. Nu ben ik heel erg bang dat die ouders haar vinden en geen leuke dingen met haar gaan doen. Mijn vraag aan jullie is om de internaten en blijf van mijn lijfhuizen extra te bewaken. Die mensen zitten daar niet zomaar. Ik zou gek worden als ik hoor dat mijn vriendin doodgeschoten is of dat ze haar vinden.:(
Zelf zit ik ook in zo'n nare situatie. Alleen probeer ik het op te lossen zonder blijf van mijn lijf huis. Zijn er misschien nog veiligheidstips waar ik absoluut rekening mee moet houden, zodat onze nieuwe verblijfplaats geheim blijft?
In mijn gemeente kan ik om geheimhouding bij de afdeling burgerzaken (waaronder verhuizingen) vragen. U kunt allicht informeren. Ook heb ik een mailadres aangemaakt dat niets met mij persoonlijk te maken heeft. Ik ben tot 2x toe gevlucht, woon nu op een plek waar ik niet gezocht word en heb mijn buren de situatie uitgelegd. Ik had geen tijd om naar een blijf van mijn lijf huis te gaan.
Zorg dat je een postadres voor alles gebruikt, en met name instanties zoals de kinderbijslag. Die zijn namelijk heel makkelijk met adressen.
Wat klinkt het toch allemaal mooi. Ikzelf heb een paar jaar geleden in een blijf-huis gewoond en ik het gevoel gekregen dat ik aan mijn lot werd overgelaten. Ik kan niet over alle instellingen oordelen maar af en toe had ik het idee dat ze op provisie werkten.
Beste vrouwen,
Ik heb een klein vraagje aan jullie. Sindskort is mijn zusje van huis weggelopen, de reden dat ze is weggelopen weten we niet eens! We weten dat ze een relatie had met een jongen, die we als familie niet goedkeurden. Maar ze was in het dagelijkse leven heel normaal. Op een dag kwam ze niet meer thuis. we hebben van iemand die het wist vernomen dat ze naar een Blijf van mijn lijf huis is gegaan. We weten echt niet waarom en we zitten met een onzeker gevoel thuis. Ze is boven de 18, dus ze mag zelf weten of ze contact met ons opneemt. Ze is een beetje naief, waardoor ze door liefde helemaal blind is geraakt, ik hoop echt dat ze zich realiseert dat ze fout bezig is om haar leven te verzieken!
wat ik mij afvraag is: Waarom word je als familie niet gesteund, zijn er instanties waar je ook terecht kan als je graag wil weten of het goed met haar gaat of via een contactpersoon een brief kunt schrijven?
Inderdaad, je moet zoveel in een Blijfhuis, maar daadwerkelijk iets voor je doen, ho maar!
Ik heb meer dan anderhalf jaar in een Blijf in Amsterdam gewoond met mijn zoontje, maar moest echt knokken wilde ik iets voor elkaar krijgen... Ik heb meegedaan aan de documentaire en door die film te maken, ben ik waar ik nu wezen moet... Het kan veel beter zo'n Blijf van mijn lijf huis... Helaas...
Je hebt helemaal gelijk. Er wordt geen moer voor je gedaan. Het enige wat er van je verwacht wordt vanaf het moment dat je binnen komt is dat je een uitkering gaat aanvragen en dat je je taak doet. Het ergste is als je geen kinderen hebt, dan krijg je geen huis. Want je laat geen huis achter zoals ze dat zo mooi zeggen. Je bent blijkbaar niet belangrijk genoeg als je alleen bent. Vrouwen komen daar omdat ze geholpen willen worden. Maar je word niet geholpen, alles wordt alleen maar erger. Eigenlijk zouden ze moeten gaan kijken naar de mensen die daar werken: die hebben hulp nodig zodat ze de vrouwen die daar komen kunnen helpen.
De moeder van een oude vriendin van mij heeft laatst contact met me gezocht na 4 jaar. Ze zoekt namelijk een onderduikadres. Mijn vriendin word namelijk stelselmatig afgetuigd door haar drugsgebruikende vriend waarvan ze al twee kinderen heeft. Haar moeder heeft een sterk vermoeden dat de kinderen ook worden misbruikt. Al diverse malen heeft ze geprobeerd hulp te zoeken. Dit werd niet in dank afgenomen door de vriend die haar dus een bezoekje bracht. Na dit bezoekje belandde de moeder in het ziekenhuis en de vriend enkele maanden achter tralies. Na zijn straf ging alles weer op dezelfde wijze verder.
Nu staat mijn vriendin al enige tijd op de wachtlijst voor een blijf-van-mijn-lijf huis. Blijkbaar is haar situatie niet schrijnend genoeg, zodat er telkens weer andere vrouwen voor haar worden gezet. Nu zoekt ze toevlucht bij mij.
Justitie moet huiselijk geweld beter aanpakken. De aanpak wordt nu nog beperkt door softe wetgeving die de dader beschermt. Waarom moeten de vrouwen, de gedupeerden, vluchten??
Ik wil hier niet teveel over zeggen maar geen enkele vrouw gaat voor haar lol in een blijf-huis zitten. Als ik in die tijd een andere oplossing had, had ik daar echt niet gezeten. Geloof me, het is er echt niet leuk. Je gaat er naar toe om dat je niet anders kan. Een andere reden kan ik niet verzinnen en dat is niet alleen mijn mening.
Bijna 15 jaar geleden heb ik in een Blijf gezeten. Ik begrijp niet waarom er zo wordt afgegeven op de Blijfhuizen. Natuurlijk is het niet leuk, je zit er niet voor je lol, daarvoor zijn ze ook niet bedoeld. Het is een veilige plek waar je tot rust kunt komen en je leven weer in eigen hand kunt nemen. Ja, ik kan allerlei zaken benoemen die niet goed waren. Maar uiteindelijk ben ik goed terecht gekomen en daar had ik toch echt Blijf voor nodig.
Ik heb ook een aantal jaren geleden in een blijfhuis gezeten. Inderdaad Sandra, je zit er niet voor niks! En leuk is het ook niet. Je moet er tegen kunnen, wij zaten met 10 vrouwen en ongeveer 20 kinderen. Het huis was relatief klein voor zoveel mensen, het was dus altijd erg lawaaierig, je zat op elkaars lip en ga zo maar door. Toch ben ik heel blij dat deze huizen er zijn, ik had anders niet geweten waar ik heen had moeten vluchten.
Ik vind dat de andere kant van het verhaal ook wel eens gehoord mag worden. Met alle respect voor de vrouwen die het wel nodig hebben. De vriendin van mijn broertje beweert dat zij geestelijk mishandeld wordt. Dit omdat zij zo, samen met hun zoontje, onderdak krijgt in een Blijf van m'n lijf huis.
Ondertussen is ze samen met een andere man een relatie aan het opbouwen. Zodat ze, als zij haar tijd dat huis heeft uitgezeten, weer een ander bestaan kan opbouwen met die andere man. Ze dreigt ook dat wij het kind niet meer mogen zien.
Nou sorry hoor, maar dienen daarvoor nu Blijf van m'n lijf huizen? Ik weet best dat er heel veel gevallen zijn waarvoor vrouwen echt in bescherming moeten worden genomen. Want er lopen zat gestoorde mannen rond. Maar waar zij dus nu mee bezig is… Wat kan je er aan doen als iemand denkt: "Ik maak lekker misbruik van een Blijf van m'n lijf huis. Alles wordt mooi voor me geregeld, beter kan toch niet…"
Zo heb ik er 2 van de 3 zien verdwijnen, al 10 jaar mijn 2 dochters niet gezien, omdat de regering maar 1 doelgroep beschermt en dat zijn de vrouwen.
Sterkte aan die kant, begrijp je voor 100%
Weet er alles van, heb hetzelfde meegemaakt in 2006. Ze is toegelaten vanuit Limburg in Blijf v mijn Lijfhuis Rotterdam.
En er was niks aan de hand, mijn ex ging gewoon zielig doen.
www.papawil.punt.nl
De veiligheid van vrouwen in Blijf van m'n Lijfhuizen is afhankelijk van meerdere instanties, de bewoonsters zelf en de medewerksters. Natuurlijk zullen wij altijd streven om dit zo goed mogelijk te regelen. Het blijft voor mij de vraag in hoeverre vrouwen in een veilige gevangenis geplaatst moeten worden terwijl degene die de straf verdiend vrij rondloopt.
Hi, Ik reed is met de trein en keek is hier en daar naar het uitzicht
Ik reed langs een gebouw dat een droom voor mij was !! Er was niets dan veiligheid zo te zien..
Veilige ramen (met mooie nette nieuw ogende prettig uitziende tralie achtige beveiliging), een nette uitstraling van het gebouw..
wow dacht ik ..
Ik droomde wat en dacht "God ik wou dat ik daar kon wonen" ..
Het was de gevangenis ...(achteraf)....
Ik ben het hier niet mee eens. Ik denk dat je in de meest ernstige situaties weinig opschiet met eerder ingrijpen van de politie (er zijn daders die daar absoluut ongevoelig voor zijn), het uit huis plaatsen van de mishandelaar en een straatverbod. Het idee van de overheid dat de mishandeling stopt bij uithuisplaatsing van de dader, is helaas een utopie, naar mijn mening. Voor de gevallen dat een mishandelaar echt uit is op doorgaan met mishandelen of erger, zoals bij Gül, zullen er altijd blijfhuizen nodig zijn om het leven van deze vrouwen zeker te stellen.
Ik denk dat de overheid zijn energie en geld beter kan besteden aan meer blijfhuizen en betere beveiliging van de blijfhuizen. Ook zouden er meer mogelijkheden moeten komen voor een betere beveiliging NA het blijfhuis, zoals een strikt geheim adres (niet zoals het nu gaat!) en een andere identiteit, voor de meest ernstige gevallen. En bovendien meer en beter strafrechtelijk onderzoek (het gros van de aangiftes voor huiselijk geweld wordt geseponeerd!) en zwaardere straffen voor de dader (geen taakstrafje). Uit onderzoek blijkt dat een zeer hoog percentage van de Nederlanders ooit slachtoffer is geweest van huiselijk geweld (er wordt zelfs 45% genoemd). Het wordt daarom tijd dat de overheid wakker wordt.
Hallo,
Ik zou graag eens over dit onderwerp willen discussiëren i.v.m. Gül en de andere vrouwen die in een blijf (!) zijn vermoord. Het is mijn eigen ervaring dat de beveiligingsadviezen die een blijf voorstelt niet zo strikt zijn, als ze zouden kunnen zijn (bijv. voor de ernstig bedreigde vrouwen zoals de vrouwen die van het ene blijf naar het andere vluchten). Bijv. in adviezen aan een bewoonster naar instanties toe (zoals de zorgverzekeraar in dit geval) kun je meer beveiligen. Zelf heb ik deze ervaring ook, ik had -zelfs in het blijf- vaak het gevoel dat ik zelf het wiel moest uitvinden om mijzelf voldoende te beveiligen. Dit maakte me destijds onzeker, maar ook principieel vind ik niet goed! Wat zijn jullie ervaringen hiermee en wat is jullie mening? En is er (met name) misschien een ex-bewoonster of medewerkster die hierop zou willen reageren?
Ik vind een aantal aspecten belangrijk: ten eerste dat de dader het huis dient te verlaten. In sommige gevallen partnergesprekken, maar ook opvanghuizen/blijfhuizen. Dit hoeft niet per definitie een geheimadres te zijn. Wanneer een vrouw hier naartoe vlucht, is het niet sec een woonplaats. Er wordt ook hulpverlening aangeboden om de vrouw assertiever en zelfredzamer te laten zijn en om aan haar eigenwaarde te werken. Dit zijn enkele kernthematieken maar er zijn er nog talloze meer te benoemen. De vrouw wordt sterker en er wordt hulpverlening aan kinderen geboden om de kans om later zelf dader/slachtoffer te verminderen. Daarnaast bij een niet anonieme opvang zal de vrouw de confrontatie met haar (ex)partner dienen aan te gaan (evt. m.b.v. groepsleiding). Dit kan een essentieel leerproces voor de vrouw betekenen. Vaak hebben de (ex)partners recht om hun kinderen te bezoeken en blijven de ouders dus een relatie behouden of ze dat nu wensen of niet. In de hulpverlening kunnen er handvatten aangeboden worden hoe hier adequaat mee om te gaan. Van confrontaties kan men ook leren.
Ik denk niet dat het probleem opgelost is als vrouwen op deze manier moeten onderduiken. Sowieso denk ik dat vluchten naar een opvanghuis geen goede oplossing is voor vrouw en kinderen. Beter zou zijn als de politie meer bevoegdheden zou krijgen om preventief in te grijpen bij (huiselijk) geweld of het dreigen hiermee. Eigenlijk zou de wetgeving zo verbeterd moeten worden dat er geen blijf van mijn lijf huizen meer nodig zijn, maar dat er ambulant hulp verleend wordt en zonodig de man uit huis geplaatst wordt.
Dat zou makkelijk zijn, als we preventief alles uit kunnen roeien... maar helaas in de praktijk onmogelijk.
Ik had mijn ex al mijn huis uit, maar ook dat mocht niet baten. Hij kwam gewoon via de ramen naar binnen. Mag ik dan nooit meer slapen maar altijd op de uitkijk? Nee dan is er nog maar één optie: naar de opvang en hopen niet gevonden te worden...
Sorry Suzan, je praat als een kip zonder kop! Het is heel goed dat die er zijn. Ik kan t weten, ik praat uit ervaring! Ben zelf 16 jaar mishandeld geweest, en toen heb ik met mijn kinderen naar een blijf moeten vluchten.
Dat was het beste wat me is overkomen, je krijgt gesprekken met mentors, je krijgt groepsgesprekken, kortom ze doen veel voor je!
Ik zit nu sinds febr op mezelf met de kinderen en we zijn weer gelukkig. Als er iets is, kunnen we nog steeds bellen en ze helpen je nog steeds. Wat heb je eraan als je mag blijven zitten in je huis, waar je zoveel herinneringen hebt en waar je bedreigd kan worden door je ex?
Nee sorry, het is goed dat er blijfhuizen zijn, en dat moet zo blijven!
Groetjes nicole exblijfster