Logo Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

huiselijkgeweld.nl

Voorbeeldbrief

Voorbeeld stappenplan politie

pdf bestandStappenplan aanpak stalking (pdf, 313 Kb)
Stalkingsonderzoek. Regiopolitie Gelderland-Zuid.

Stalking

Aangifte doen

20-10-2006

Op deze pagina treft u informatie aan over:

Aangifte

Politieambtenaren zijn wettelijk verplicht aangiften van strafbare feiten op te nemen. Zelfs als de politie twijfelt aan de aangifte of twijfelt aan de strafbaarheid van het feit of twijfelt of de zaak niet beter door bemiddeling kan worden opgelost zijn ze verplicht een aangfite op te nemen. Het niet (aanstonds) opnemen van een aangifte moet een hoge uitzondering blijven, zo is ook de mening van de nationale ombudsman (extern). De officier van justitie beslist uiteindelijk wat men met de aangifte doet. Tegen zijn oordeel staat beroep open bij de rechter via een artikel 12 procedure.

Wat altijd geldt is dat politieambtenaren verplicht zijn aangevers en/of slachtoffers:

  • respectvol te bejegenen (dus altijd serieus moeten behandelen)
  • informatie te verschaffen over de (te volgen) procedure, mogelijkheden of (keuze van) afhandeling,
  • verwijzen naar instanties en eventueel verschaffen preventieadvies of te helpen inzake eventuele schadevergoeding

Hierbij staat het bieden en het streven naar kwaliteit, zowel van de aangifte zelf (qua inhoud), als van de omgang met de aangever (het proces) centraal!
Agenten besteden op de juiste wijze aandacht aan emoties bij aangevers en slachtoffers. Dit op de eerste plaats vanwege een goede informatieoverdracht en net zo belangrijk, vanwege de eerste opvang van slachtoffers, ten behoeve van een goede verwerking.
Opsporingsambtenaren moeten verder kijken dan de aangifte zelf. Slachtoffers hebben naast de aangifte recht op verwijzing van de politie naar gespecialiseerde instanties. Slachtoffers kunnen o.a. worden verwezen naar:

  • Slachtofferhulp
  • Wijkagent ter bemiddeling
  • preventiecoördinator
  • Slachtofferloket (Openbaar Ministerie, politie en Slachtofferhulp)

Slachtoffers hebben ook recht op advies over welke preventiemaatregelen door de politie of door de slachtoffers zelf kunnen worden genomen. De hulp of bescherming die de politie kan bieden verschilt van regio tot regio. Sommige regio’s hebben speciale programma’s voor slachtoffers van huiselijk geweld of stalking, terwijl andere regio’s nog (moeten) volstaan met algemene maatregelen, zoals een speciale vermelding bij de 112 meldkamer, zodat men bij een melding snel op de hoogte is van de ernst van de situatie. Zie het hiervoor geldende beleid in de aanwijzing slachtofferzorg (extern) .
Naar boven

Klacht

Met klacht wordt hier bedoeld een aangifte, die aan extra eisen moet voldoen. Deze klacht moet u dan ook zeker niet verwarren met het doen van een klacht tegen de politie omdat deze haar werk niet goed heeft gedaan.
Aangiften van zogenaamde klachtdelicten, zoals stalking (belaging), belediging, smaad of laster moeten zoals gezegd aan extra eisen voldoen. Dit houdt in dat de aangifte:
1. moet worden opgenomen door een hulpofficier van justitie (een politieofficier)
2. alleen door het slachtoffer zelf kan worden gedaan,
3. dat in de aangifte uitdrukkelijk word vermeld dat u de dader wilt laten vervolgen (=straf krijgen)

De wetgever heeft sommige delicten tot klachtdelict benoemd om te voorkomen dat de politie zelf mag besluiten om iemand te gaan vervolgen. Slachtoffers mogen hier dus zelf bepalen of de politie op mag treden. Slachtoffers kunnen en mogen hier dan ook een belangenafweging maken, bijvoorbeeld of het vervolgen van de dader opweegt tegen de nadelige gevolgen voor hun privacy of de (toekomstige) relatie met de dader.

Slachtoffers mogen verder iemand machtigen om namens hem/haar aangifte of klacht te doen. Ook is het vaak geen probleem als er iemand het slachtoffer bijstaat bij het doen van aangifte of klacht. Dit kan je enorm helpen als je moeite hebt om alles goed te vertellen. Eventueel kan een hulpverlener van het bureau slachtofferzorg deze rol op zich nemen.

De politie zal kijken of de helper een belangrijke getuige in jouw zaak is, want dan mag de helper niet bij de aangifte aanwezig zijn, doordat dan de bewijsvoering wordt benadeeld. De getuige wordt dan beïnvloed door jouw verhaal en zijn of haar verklaring kan dan onbruikbaar worden. Neem bij voorkeur dan ook iemand mee die zelf geen getuige is.
Naar boven

Problemen voorkomen

Bereid je goed voor. Kijk wat het geldende beleid is voor het doen van aangifte in jouw regio. Kijk op de politiesite hoe en waar je aangifte kan doen. Klik hiervoor op politie (extern).
Geef goed aan voor welk feit je aangifte komt doen. Weet je niet precies welk strafbaar feit gepleegd is, geef dan kort en bondig weer wat je is overkomen, om te voorkomen dat je steeds het hele verhaal moet vertellen.

Neem iemand mee om je te steunen en vraag of hij/zij erbij mag zijn. Geef, indien nodig, aan dat je dit doet omdat hij/zij je helpt bij het goed weergeven van de feiten en/of omdat je zijn /haar emotionele steun nodig hebt. Dit kan, zoals gezegd, heel goed iemand van slachtofferhulp zijn.
Let op: In sommige gevallen of bij specifieke delicten kan de politie een derde persoon weigeren. Vraag dan om uitleg over het beleid.
Naar boven

Wat te doen bij problemen bij het doen van aangifte of klacht:

  • Blijf te allen tijde kalm en respectvol tegen de politieambtenaar.
  • Speel het nooit op de persoon, maar hou het zakelijk.
  • Vraag om de reden dat jij geen aangifte kunt doen.
  • Vraag welke ervaring de ambtenaar precies heeft met jouw probleem.
  • Vraag of er iemand is met meer ervaring die jouw zaak kan beoordelen c.q. kan bemiddelen.
  • Vraag of er een chef of coördinator is die kan bemiddelen.
  • Vraag, als niets helpt, of men een folder van de klachtenregeling heeft.

Maak, zoals gezegd, duidelijk dat dit alles niet persoonlijk is, maar dat jij graag een goede oplossing wil voor jouw probleem.
Let op: Probeer je probleem zoveel mogelijk direct op te lossen met de betrokken ambtenaar. Het kan hierbij helpen een andere politieambtenaar te vragen uw zaak aan te horen. Het kan natuurlijk zijn dat het gewoon niet klikt met de betreffende politieambtenaar. Ook kan het helpen het even te laten rusten en op een later tijdstip nogmaals te proberen.

Het aangaan van een officiële klachtenprocedure kan lang duren en wordt vaak heel formeel benaderd. Het is daarom veelal handiger om nog eens (telefonisch) iemand anders te benaderen die meer verstand van zaken heeft en hem de situatie uit te leggen. Denk bijvoorbeeld aan:
· Coördinatoren huiselijk geweld/belaging
· Rechercheurs van de zedenpolitie
· Bureauchefs
· hulpverleners van slachtofferhulp (extern)
· het bureau van de Nationale Ombudsman (extern), gratis te bereiken onder tel: 0800-3355555

Naar boven