Logo Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

huiselijkgeweld.nl

Stalking

Negen fasen van stalking

Defensieve fase

Het slachtoffer verkeert in voortdurende staat van alertheid.
Het slachtoffer is door de stalker in de afgelopen periode gevolgd, begluurd of brutaalweg bekeken, geïntimideerd of bedreigd. Dit gebeurd door de stalker zelf, maar ook zelfs via derden. Het slachtoffer wordt kortom overal en nergens lastiggevallen; bij haar thuis, op haar werk, bij vrienden, familie, in winkels, bij het beoefenen van sport en hobby’s. Er is eenvoudigweg geen enkele plek meer waar ze zonder zorgen kan vertoeven. Overal duikt de stalker op. Het slachtoffer weet soms eenvoudigweg dat hij weer ergens op zal dagen, maar niet waar en wanneer hij (weer) zal toeslaan. Om het gevaar voor te zijn, staan alle zintuigen dan ook voortdurend op scherp. Het slachtoffer hoort bij wijze van spreken de vissen zelfs nog ademen. Bij elke stap worden noodzakelijkerwijs vluchtwegen bedacht, beschermingsmaatregelen genomen en risico’s afgewogen.

Het slachtoffer kan nu zelfs haar eigen omgeving gaan wantrouwen. Wie kun je wel en wie kun je niet vertrouwen. Bestaat de kans dat iemand (on)bedoeld informatie doorspeelt aan de stalker. Een simpel bosje bloemen van de werkgever kan worden ingeschat als een actie van de stalker.

Het slachtoffer heeft nu veel behoefte aan "schijn" veiligheid
Ze probeert de stalker, zoals gezegd, zoveel mogelijk voor te zijn. Elke mogelijkheid om te weten wat de stalker denkt wordt aangepakt. Puur om te kijken wat hij nu weer van plan is, leest ze dus de zoveelste brief, sms of e-mail die de stalker haar stuurt. Onder de druk en de angst voor de stalker beseft het slachtoffer niet dat de stalker heus geen serieuze aanwijzingen prijs zal geven over zijn volgende stappen.

Het slachtoffer zal zich nu vaak machteloos voelen.
De angst van het slachtoffer wordt steeds groter. Elke actie van de stalker stapelt zich bovenop alle voorgaande en worden dan ook in ernst zwaar beoordeeld. In de fase kunnen anderen en ook soms zelfs ook de hulpverleningsinstanties, elke actie per geval beoordelen. U kunt dan ook moeite hebben anderen te overtuigen van de ernst van de zaak of zelfs van de betrokkenheid van de stalker. Hulpverleners reageren rationeel en zijn dus gericht op objectieve feiten, terwijl slachtoffers vaak gevoelsmatig (emotioneel) reageren. Deze miscommunicatie kunt u proberen op te lossen door uw gevoel in feiten om te zetten, bijvoorbeeld door de stelselmatigheid (de samenhang tussen alle feiten) aan te tonen. Begin met bewijzen te verzamelen. Toon aan dat de stalker een sterk motief heeft en sluit anderen uit van het plegen van de feiten.

Terug naar overzicht: Negen fasen van stalking