Logo Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

huiselijkgeweld.nl

Slachtoffers seksueel geweld vaak onzichtbaar

28-05-2014

De drempels voor slachtoffers om uit te komen voor het seksueel geweld, het te melden bij instanties en aangifte te doen bij de politie, moeten omlaag. Dat stelt de Nationaal Rapporteur Mensenhandel in het rapport over de aanpak van seksueel geweld tegen kinderen dat minister Opstelten (VenJ) gisteren in ontvangst nam.

Nationaal Rapporteur Corinne Dettmeijer bracht in kaart hoe vaak seksueel geweld tegen kinderen in Nederland voorkomt en in welke vormen. Daarbij keek zij zowel naar vormen waarbij sprake is van fysiek contact tussen dader en slachtoffer (zoals aanranding, verkrachting) als vormen waarbij de dader het kind niet aanraakt (zoals misbruik via de webcam of het bezit van kinderpornografie). Naast nieuwe cijfers over de slachtoffers en daders van seksueel geweld bevat het rapport, getiteld. ‘Op goede grond’, aanbevelingen om de aanpak van het probleem te verbeteren.

Registratie

Gevallen van seksueel geweld moeten volgens de Nationaal Rapporteur gedetailleerd, consistent en uniform worden geregistreerd, zodat niet alleen de omvang maar ook de aard van het probleem zichtbaar wordt. Veel slachtoffers vertellen pas jaren later, of nooit, wat hen is aangedaan. Ook worden zij niet door anderen gesignaleerd. Dit terwijl het herkennen van seksueel geweld vaak de eerste stap is om het misbruik te stoppen, slachtoffers te helpen, daders te (laten) berechten en nieuwe slachtoffers te voorkomen.

Slachtoffers

Naar schatting worden ieder jaar 62.000 kinderen voor de eerste keer slachtoffer van een vorm van seksueel geweld. Eén op de drie (32%) kinderen maakt ooit een vorm van seksueel geweld mee. Meisjes worden relatief vaker slachtoffer van seksueel geweld dan jongens: 41 procent van de meisjes krijgt ermee te maken, tegenover 23 procent van de jongens. Eén op de tien meisjes maakt ongewilde manuele seks mee, één op de twintig orale of genitale seks.

Niet ieder slachtoffer ziet zichzelf als slachtoffer, jongens relatief minder vaak dan meisjes. Oudere kinderen (16-17 jaar) lopen meer risico dan jonge kinderen. Overige risicogroepen zijn kinderen met een beperking, kinderen uit gezinnen waarin verslaving of criminaliteit voorkomen, of uit samengestelde gezinnen of eenoudergezinnen. De gevolgen die slachtoffers ervaren zijn divers: hoewel sommigen nagenoeg geen problemen ervaren, heersen bij velen gevoelens van schaamte, nachtmerries, en/of langdurige psychische, medische of seksuele gevolgen. Iedereen kan slachtoffer worden.

Daders

Het is onbekend hoeveel mensen dader zijn van seksueel geweld tegen kinderen. De verdachten die bekend zijn, zijn vrijwel altijd (98%) man. Niet iedere verdachte heeft een seksuele voorkeur voor kinderen: 20 procent van de onderzochte verdachten is pedofiel. Een kwart van de verdachten is zelf ook minderjarig. De helft is nog niet eerder in beeld geweest bij justitie. In driekwart van de bij de politie gemelde gevallen is de beschuldigde een bekende van het kind, in een vijfde is het een familielid.