Logo Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

huiselijkgeweld.nl

De stalker

Helen giet haar ervaring als rechercheur bij de politie in spannende romans om zoveel mogelijk jongeren te wijzen op diverse vormen van jeugdcriminaliteit. Kennelijk spreken de beoeken van Helen jongeren aan want haar laatste boek LOVERBOYS is massaal door de jeugd in Vlaanderen gekozen als beste kinderboek van 2006. De stalker valt het best te vergelijken met een reconstructie van een misdaad. De rauwe werkelijkheid gemixt met een spannend verhaal zonder mooischrijverij en overdreven beeldspraak.

De rode draad in het boek is echt, maar het slachtoffer en haar familie zijn hier en daar wat aangepast om herkenning te voorkomen. De roman gaat over een vijftienjarig meisje dat langdurig wordt lastiggevallen door een onbekende. Haar leven loopt op rolletjes, tot ze van een onbekende een vreemd telefoontje ontvangt. De onbekende, later blijkt hij niet zo onbekend te zijn, belt haar geregeld en bedreigt haar en haar familie en later zelfs een vriendin. Hij volgt haar, stuurt ongewenste smsjes, brieven en andere zaken. Hij bouwt het langzaam op en zijn bedreigingen worden steeds grimmiger. Het meisje ontkent het probleem en neemt haar ouders in het begin niet in vertrouwen. Ze gaat helaas in onderhandeling waardoor de stalker meer controle over haar krijgt. Het gevolg is uitputting en depressiviteit. Door haar ouders en politie in vertrouwen te nemen, door het verzamelen van bewijsmaterialen, het aangeven van haar grenzen, het aftappen van telefoongesprekken door de politie enz, wordt de stalker uiteindelijk ontmaskerd. Niet alleen het gevoel van het slachtoffer wordt belicht maar ook het gevoel van de dader. Je weet niet wie hij is maar je leest wat hij denkt en waarom hij het doet. Zijn obsessie, zijn fantasieën over een relatie met haar, zijn eenzaamheid, de toenemende lef door het anoniem bellen en het compenseren van zijn machteloosheid. Met dit verhaal wil Helen de angst van het slachtoffer voelbaar maken en aantonen dat stalking niet past in onze samenleving. In haar werk heeft ze gemerkt dat vooral onder de jeugd 'stalken' als 'grappig' wordt gezien. Anoniem bellen is lekker veilig en dat het slachtoffer hierdoor paranoïde kan worden, staat men niet bij stil. Het boek moet de jeugd aan het denken zetten, vooral omdat de lezer zich realiseert dat het verhaal gebaseerd is op een waar gebeurde zaak. Wanneer ga je te ver, wanneer wordt pesten stalken?